Cz. Janczarski „Latawiec”

 

Wznosi się latawiec

nad polem, nad drogą.

Wije się, szeleści

papierowy ogon.

 

Wyżej, jeszcze wyżej!

Już jest nad topolą.

To już nie latawiec,

a prawie samolot.

 

Ach, gdybym miał w ręku.

Trochę dłuższy sznurek,

pewnie mój latawiec

wzbiłby się pod chmurę!

 

Może by ogonem

o księżyc zahaczył,

gwiazdom w srebrne

oczy może by popatrzył?

 

Leci mój latawiec

w błękitnej przestrzeni

jak kosmiczny pojazd,

co wystrzelił z ziemi.

 

© 2026 Środowiskowy Dom Samopomocy   |   Realizacja: Interefekt.pl